WAAR SUBTILITEIT EEN VERSCHIL MAAKT

Transpiratie

Wat is overmatige transpiratie?

Overmatige transpiratie of zweten komt bij ruim 1% van de bevolking voor. Zweetklieren zitten overal op de huid en met name op oksels, handen en voeten. Daarom manifesteert overmatige transpiratie zich juist op die plaatsen.

Overmatige transpiratie wordt ook wel hyperhidrose of zweten genoemd. Er bestaat een primaire vorm waarbij er geen specifieke oorzaak is - en een secundaire vorm ten gevolge van een aandoening, zoals suikerziekte of schildklierfunctiestoornissen. De behandeling richt zich dan op de onderliggende aandoening, terwijl de behandeling van de primaire vorm puur symptomatisch is.

Meestal is het transpireren beperkt tot oksels, handpalmen en voetzolen, maar soms komt het ook overal op het lichaam voor. Er is dan sprake van een gegenerailseerde vorm.


Behandeling van transpiratie

De behandeling kan uit een aluminiumbevattende vloeistof of crème bestaan. Ook is een operatie mogelijk waarbij de zweetklieren van de oksels verwijderd worden.

Wanneer er sprake is van teveel zweet of overmatige transpiratie onder de oksels of in de handen, is een behandeling met botox te overwegen wanneer andere meer eenvoudige therapieën niet hebben gewerkt.

Een behandeling met botox is zeer effectief. Vaak wordt deze in het voorjaar gedaan en houdt het effect 3-6 maanden aan, tot na de zomer. Bij deze behandeling wordt botox middels een aantal kleine prikjes in de huid geïnjecteerd. Onder de oksels is het nauwelijks pijnlijk, in tegenstelling tot de handen en de voeten.

Ondanks dat deze behandeling al lang wordt toegepast, is het exacte werkingsmechanisme van Botox (in dit geval) nog steeds niet bekend. Men denkt dat de aansturing van de zweetklieren wordt geremd door de zenuwen tijdelijk te blokkeren.

De handen kunnen met een lokale verdovingscrème ingesmeerd worden, of verdoofd worden middels lokale injectie, voordat de behandeling begint. Verdovingscrème is wat minder effectief bij de voeten, door de dikte van de huid (eelt). Ook is verdoving van de voeten middels lokale injectie mogelijk, waarbij u rekening moet houden dat het daarna lopen niet mogelijk is tot de verdoving is uitgewerkt.

Meer definitieve oplossingen kan de (plastisch) chirurg bieden, door bijvoorbeeld de zweetklieren permanent te verwijderen middels liposuctie of door de zenuwen die de zweetklieren aansturen te blokkeren of zelfs door te snijden. Dit laatste is niet zonder risico.

Een nieuwe behandeling is het verwarmen van zweetklieren middels microgolven. Hiervoor zijn twee behandelingen noodzakelijk en het effect zou permanent zijn - alhoewel de klinische studies momenteel niet verder dan 2 jaar gaan. Een van de bijwerkingen is permanent haarverlies. Misschien gunstig voor vrouwen, vaak minder gewenst bij mannen.